Daleko niedaleko

Kambodża, jedna z głównych dróg wychodzących z Siem Reap. Przy drodze stoisko, podobne do wielu innych przy tej drodze. Parasol, plastikowe krzesełko, na którym siedzi sobie kobieta. I stojaczek z butelkami po coca-coli, sprite i czarnym Johnnym Walkerze wypełnionymi żółtym płynem. Zatrzymujemy się. Czyżby naszemu tuk-tukowcowi chciało się pić?
czytaj dalej

O niesamowitym jeziorze Tonle Sap wspominałam już przy opisie jednego z ważniejszych, o ile nie najważniejszego święta w Kambodży, czyli Bon Om Tuk. Ludzie żyjący nad brzegiem jeziora podporządkowują mu swoje życie i potrafią się nieźle przystosować do jego wahań. I tak, jedni budują swoje domy na wysokich palach, gdzie woda ich nie sięgnie. Inni stawiają domy składane, które wraz z przybierającą wodą przesuwają dalej wgłąb lądu. A jeszcze inni konstruują swoje domostwa na łódkach i praktycznie prowadzą wodne życie.
czytaj dalej

W maju 1836 r. Magistrat Warszawski udzielił niemieckiemu Kontynentalnemu Towarzystwu Gazowemu z Dessau koncesji na budowę i eksploatację gazowni, a na Powiślu zaczęto uruchamiać Zakład Gazowy. Nieco ponad pół roku później, nocne ulice Warszawy rozświetliło światło latarni gazowych. Zakład prosperował świetnie, ale nadszedł kres możliwości jego rozbudowy, więc w 1888 r. w podwarszawskiej wsi Wola otwarto Zakład Gazowy nr. 2. Dziewięćdziesiąt lat później, w 1978 r. zakończono produkcję gazu miejskiego w Warszawie i zastąpiono go gazem ziemnym wysokometanowym. A na Woli utworzono Muzeum Gazownictwa, które miałam okazję zwiedzić w sobotę.
czytaj dalej

W szczycie okresu świetności żyło tu około miliona ludzi. Angkor był stolicą cywilizacji khmerskiej pomiędzy IX a XV wiekiem naszej ery. Istnieje wiele teorii próbujących wytłumaczyć, dlaczego kwitnące imperium upadło, a jego centrum natychmiast pochłonęła dżungla. O tym wspaniałym kompleksie świątyń w Kambodży, niedaleko miasteczka Siem Reap, napisano już mnóstwo książek. Kopie i kserówki wielu z nich można kupić na miejscu. Dlatego ja zapraszam Was na krótki fotograficzny spacer po tym magicznym miejscu, które oferuje dużo więcej niż tylko najsłynniejsza i największa świątynia Angkor Wat.
czytaj dalej

Uwielbiam lemoniadę, szczególnie latem. Słodko-kwaśny, orzeźwiający napój z sokiem z cytryny. Ale w życiu nie wpadłabym na taki pomysł, żeby obrać cienko cytrynę ze skórki i kilka kawałków tej skórki zalać wrzątkiem, jak herbatę. A Portugalczycy wpadli!
czytaj dalej

Jak już w tematach kawiarnianych jesteśmy to zapraszam na szybki przegląd tego, co można w takiej kawiarni portugalskiej zamówić. Chociaż nie, bo nie będę Wam dziś pisać  tostach z szynką i serem (tosta mista) i pastéis de nata. Będzie o kawie!
czytaj dalej