Daleko niedaleko

Sri Lanka w sanskrycie oznacza olśniewający kraj. Może to dlatego mam wrażenie, że Lankijczycy to naród ciągle uśmiechnięty – kto by się w takim przypadku nie uśmiechał? Przyjazne spojrzenie można spotkać na Sri Lance na każdym kroku. Ludzie są otwarci, życzliwi i serdeczni. Bez wahania zapraszają do swoich domostw, opowiadają o sobie i dzielą się tym, co mają. I chociaż ich życie nie zawsze jest łatwe, to jednak wydaje mi się, że to pozytywne usposobienie jakoś im niektóre sprawy upraszcza. Ale nie jest też tak, że każdy Lankijczyk chodzi przez całe życie z uśmiechem przyklejonym do twarzy. Bywa różnie, ale generalnie Sri Lanka olśniewa uśmiechami.

czytaj dalej

Więzienie – jedna z rzeczy, które najlepiej zapamiętam z tegorocznej wizyty w Stanach. Historia jest taka. Jedziemy sobie z Atlantic City. Ograniczenie do 65 mph, jadę tylko jakieś 20 mph za szybko (wiem, naganne, nie róbcie tego w domu! Ani na ulicy ;), a tu za mną policja. Mandat będzie – myślę sobie. Zjeżdżam na pobocze i uświadamiam sobie, że nie mam dokumentów, bo przegrałam je w kasynie. Badanie alkomatem… no, trochę trzeba było utopić smutków po przegranej. A w bagażniku trup, który zszedł na zawał kiedy próbowałam mu podwędzić kasę, żeby móc odegrać się na kasynie (przy okazji, tego też nie róbcie!). To się musi skończyć wiezieniem…

czytaj dalej

Od razu przyznam się – ja w samolocie nie klaszczę. Przede wszystkim dlatego, że z tego, co mi wiadomo piloci i tak tego nie słyszą, siedząc zamknięci w kokpicie. Na 100% nie mogę potwierdzić, bo sama nigdy w kokpicie nie miałam okazji siedzieć (choć chciałabym bardzo, szczególnie podczas lądowania), ale czytałam gdzieś kiedyś wypowiedź jakiegoś pilota na ten temat.

czytaj dalej

Kolejna książeczka Beaty Pawlikowskiej, która nie zachwyca. Mam wrażenie, że autorka znalazła niezły sposób na książkowy biznes – wydać 12 pozycji rocznie, napisanie jednej zajmuje pewnie ze 3 dni, do tego promocja potężnego wydawnictwa, sprzedaż po cenie zdecydowanie nieadekwatnej do jakości i wszystko się kręci. I będzie się kręciło, chociażby dzięki samemu nazwisku. Szkoda tylko, że zamiast fajnych książek mamy nieciekawą produkcję taśmową, bo przy tak dużym doświadczeniu podróżniczym Beatę Pawlikowską stać byłoby na dużo więcej.
czytaj dalej

Wejście na Statuę Wolności jest proste i trudne jednocześnie. Trudne, bo bilety trzeba rezerwować ze sporym wyprzedzeniem – w tej chwili dostępne są na sierpień – jedynie 240 osób dziennie może wejść na górę. Łatwe, bo wbrew pozorom pokonanie 354 stopni nie okazuje się tak wielkim wyczynem, jak się spodziewałam. Owszem, w środku jest dość gorąco, ale wejście jest ogólnie łatwe. A na samej górze…

czytaj dalej

W pierwszy piątek maja na osiem dni Coimbra zamienia się z miasteczka pełnego pilnie uczących się studentów w jedną wielką imprezownię. Koncerty, wydarzenia kulturalne i sportowe, a przede wszystkim słynna parada studencka przyciągają tu młodych ludzi z całego kraju i nie tylko. Palenie wstążek, bo to właśnie znaczy queima das fitas odbywa się także w innych miastach Portugalii, ale to w Coimbrze jest największą i najstarszą imprezą tego typu. Zaczynamy zabawę!

czytaj dalej