Daleko niedaleko

Znamy to pod różnymi nazwami. Fun parade, parada zabawy, to chyba najbardziej enigmatyczna z nich. Nieco bardziej realistyczna, neutralna to bar tour – wycieczka po barach. Najbliższa prawdy jest chyba jednak pub crawl, czołganie się po pubach. Bo od drugiego baru wielu uczestników wycieczki jest w takim stanie, że łatwiej byłoby im się czołgać, niż iść…

czytaj dalej

To najbardziej dobrane z miejsc (jakoś mi to nie brzmi, ale niech będzie, że tak się tłumaczy egipskie Ipet isut) leży niedaleko Luksoru i jest zbiorem starych kamieni, kolumn i gruzów. Ale nie jakichś zwykłych kamulców pokrytych kurzem i piachem. Karnak był kiedyś kompleksem świątyń. Najstarsza z nich pochodzi sprzed ponad półtora tysiąca lat przed naszą erą. To trzy i pół tysiąca lat temu. Spacerując po Karnaku mam wrażenie, jakbym dotykała historii.

czytaj dalej

O Czerwonych Khmerach i ich przywódcy, Pol Pocie, napisano już wiele. Ta komunistyczna organizacja rządziła Kambodżą przez 4 lata (1975-1979) i w tym czasie zdążyła wymordować mniej więcej jedną czwartą ludności kraju. Ich zbrodnie porównuje się do Holokaustu, z tą różnicą, że hitlerowcy z grubsza oszczędzali swoich obywateli. W Kambodży (zwanej wówczas Demokratyczną Kampuczą) ludzie w imię idei bestialsko zabijali swoich rodaków. Temat rządów Czerwonych Khmerów jest trudny, do dzisiaj ówcześni oprawcy żyją obok swoich ofiar. Wielu zbrodni jeszcze nie rozliczono, katów nie osądzono i możliwe, że to się nigdy nie stanie. Ale są w Phnom Penh dwa miejsca, które będą o tamtych czasach przypominać.

czytaj dalej

Większość turystów przyjeżdżających do bułgarskich Złotych Piasków pewnie nawet nie zdaje sobie sprawy, że tuż obok znajduje się bardzo ciekawe miejsce. Zresztą komu chciałoby się iść jakieś dwa kilometry pod górkę, żeby zobaczyć pozostałości dawnego klasztoru w skale? Można jeszcze dojechać taksówką, ale przecież słońce świeci, plaża nad Morzem Czarnym kusi, drinki z palemką czekają… Jeśli jednak ktoś będąc za granicą lubi wyjrzeć poza hotele, to koniecznie do Aładży powinien się wybrać!

czytaj dalej

Czerwiec i lipiec zleciały szybko. Pół sierpnia też. No, prawie pół, ale za chwilę nadejdzie 15 sierpnia. Nawet nie zauważyłam, jak nagle zrobiła się połowa sezonu. Tak naprawdę to nie wiem dokładnie, kiedy ona wypada. Z tego prostego powodu, że nie mam zielonego pojęcia do kiedy tu będę, co automatycznie czyni niemożliwym obliczenie, kiedy jest połówka.

Jednak wygląda na to, że do końca już bliżej, niż dalej.

czytaj dalej

Do tej książki podeszłam na początku z rezerwą. Z dwóch powodów. Po pierwsze – jakoś nigdy szczególną sympatią nie darzyłam Marcina Mellera (nie jako człowieka, tylko jako dziennikarza – zwyczajnie mi nie podchodził, miałam wrażenie, że pisze jakoś tak na siłę, bez lekkości). Po drugie – zanim sięgnęłam po książkę, trafiłam na mało przychylną recenzję, której nawet nie przeczytałam w całości, by się nie zrażać :) I dobrze, że się nie zraziłam, bo książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła!

czytaj dalej