Daleko niedaleko

Przyznaje się, że nie przepadam za naszymi współczesnymi cmentarzami. Są dla mnie dość przygnębiające, z przyciężkimi, ciemnymi, marmurowymi lub marmuropodobnymi nagrobkami. Nie lubię po nich chodzić. Dlatego idąc ulicą w centrum Las Terrenas nie załapuję od razu, że przechodzę obok cmentarza. Ale w Jarabacoa, kiedy zauważam, że brama nekropolii jest otwarta, od razu zaglądam z ciekawości do środka…

czytaj dalej

Gdzie bym nie czytała o Błękitnym Meczecie w Stambule, wszędzie przewija się wątek nieprzyjemnego zapachu przepoconych stóp i butów, jaki czuć w środku. Może mam szczęście – lekki katar i niewielu zwiedzających, gdy tam jestem, bo akurat nie to pozostaje mi w pamięci po wizycie w tym miejscu. Lepiej zapamiętuję piękne zdobienia, ciszę i atmosferę skupienia wewnątrz oraz ogrom budowli z zewnątrz i strzelające ku niebu sześć minaretów.

czytaj dalej

W Bułgarii z jedzenia zadowoleni będą zarówno miłośnicy świeżych warzyw, jak i smakosze mięsa. Najedzą się ci, co lubią pikantnie i ci, którzy wolą łagodniej. Wielbiciele koperku będą w siódmym niebie (ja niestety do nich nie należę, więc zawsze musiałam specjalnie prosić, by mi go nigdzie nie dosypywano ;). Kuchnia bułgarska jest tak różnorodna, że ciężko zebrać w jednym miejscu wszystkie potrawy, ale łączy je jedno – są naprawdę smakowite!

czytaj dalej

Ta historia jest prawdziwa w najdrobniejszych szczegółach. I to właśnie jest w niej takie fajne, bo gdyby nie było tego wiadomo, można by pomyśleć, że to kolejna powieść przygodowa o awanturniku, który szuka skarbów, a przy okazji guza. Tomek na szczęście guza sobie nie nabija, ale zbiera niecodzienny materiał, co w połączeniu ze stylem pisania, który potrafi zaciekawić i wciągnąć czytelnika sprawia, że Gorączka, która wczoraj miała swoją premierę, jest naprawdę przyjemną książką.

czytaj dalej

Pod dworcem PKS pytam się przechodzącej obok kobiety jak dojść do Centrum Hewelianum. Kojarzę nazwę, ale nie mam pojęcia, gdzie to jest – odpowiada. To jest tutaj coś takiego? – pyta mnie młoda dziewczyna, którą proszę o wskazówki. Nie mam pojęcia… – zamyśla się chłopak, patrząc na swoją towarzyszkę, która kiwa przecząco głową. W końcu ratuje mnie taksówkarz. O tam, na górze – wyjaśnia. – Widzi pani ten budynek z tamtym napisem? To skręci pani przed nim w lewo, a potem pod górkę, jak prowadzi droga. Dziękuję i ruszam przed siebie, dostrzegając po chwili strzałki kierujące na Blog Forum Gdańsk 2011.

czytaj dalej

Późne popołudnie, a żar leje się z nieba. Nieco osłabiona po porannych problemach zdrowotnych (towarzyszący nam na wycieczce lekarze stwierdzają, że dopadł mnie lekki udar słoneczny) nie mam ochoty wychodzić z klimatyzowanego autobusu, ani tym bardziej nastroju do zwiedzania. Podjeżdżamy przed bramę świątyni i dalej idziemy kawałek na piechotę. Na szczęście wewnątrz świątyni panuje przyjemny chłód. Rozglądam się. Więc to w tej okolicy Budda wygłosił swoje pierwsze kazanie po oświeceniu.

czytaj dalej