Nie spodziewałam się przeziębienia prawie w środku lata, bo przecież odporna jestem na zarazy jak czołg na strzały z kuszy, a jednak dopadło i mnie. Obudziłam się w zeszłą sobotę z takim potwornym bólem gardła, że myślałam, że nie będę w stanie poprowadzić moich spotkań. Do tego katar.

Wyprawa do apteki pozwoliła mi uzbroić się w najlepszą jak dla mnie broń na drapanie w gardle czyli tabletki Strepsils (jak dobrze, że są też w Portugalii) i piguły z pseudoefedryną na katar. To drugie – niesamowicie skuteczne jeśli chodzi o wysuszanie śluzówki, powoduje tez otępienie i senność. I o ile w Polsce jakoś te skutki uboczne są mało widoczne w moim przypadku, to tutaj przez tydzień niemalże chodziłam jak zombie.

Stare porzekadło, że przeziębienie nie leczone trwa tydzień, a leczone siedem dni, sprawdziło się. Po tygodniu jest już wszystko w porządku. W międzyczasie w środę miałam kryzys – na spotkaniu informacyjnym dostałam takiego ataku kaszlu, że byłam przez moment przekonana, że nie dam rady dokończyć. Dałam.

Zresztą to w ogóle było bardzo ciekawe spotkanie. Dostałam info od koleżanki z lotniska, że będę miała dwie Chorwatki, które nie mówią po niemiecku, a jedynie po angielsku i francusku. Mowy de Gaulle’a nie znam, ale po angielsku spotkanie zrobić to nie problem. Skończyło się na tym, że z dwiema przemiłymi paniami rozmawiałam mieszanką polskiego i słowackiego. Nie wiem, skąd koleżance wzięła się Chorwacja, bo panie były z Koszyc :)

Ostatnio robię się międzynarodowa. W przyszłym tygodniu mam zaplanowane spotkanie informacyjne dla Holendrów. A co, że ja nie dam rady? Welkom en de Algarve!

Ze zmian jeszcze jedna ważna rzecz. Pożegnałam się ze Srebrną Strzałą. Niedobrze, bo lubiłam bestię. Ale po przejechaniu 15 000 kilometrów musiała iść na przegląd, a ja w zamian dostałam… Citroena C1. No i jak go teraz nazwać? Cytrynowa Strzała? Citroen w środku praktycznie niczym nie różni się od Aygo, ale jutro zawożę go z powrotem do wypożyczalni bo jest popsuty.

Auto, jak to zwykle bywa, dostałam z Avisu z pełnym (lub prawie pełnym) bakiem. Po przejechaniu 60 kilometrów zasygnalizowało mi, że bak jest pusty i muszę zatankować. Ok, pomyślałam, dziwne, żeby tyle palił, ale na stację benzynową udałam się grzecznie, mając w pamięci ile to zachodu, jak auto stanie na środku autostrady bo benzyny w baku brak (pisałam o tym? ;). I wlałam… 10 litrów. Ki diabeł?

Podjechałam do Avisu i mówię miłemu panu, ze coś jest nie tak. Stwierdził, że pewnie czujnik chwilowo nie zadziałał. Heh, no to ja się domyśliłam, że czujnik, a nie, że bak ma pojemność 10 litrów. Ale następnym razem po kolejnych jakichś 120 kilometrach kontrolka pokazała rezerwę. To ja znowu na stację i znowu 10 litrów. Po trzecim razie, po zatankowaniu pod korek, kontrolka nawet nie pokazała, że bak jest pełny i mimo, że mi się benzyna prawie z baku wylewa, autko twierdzi, że jest na rezerwie. Toteż trzeba go naprawić. Bo nie mam ochoty za każdym razem liczyć, ile kilometrów już przejechałam i zgadywać, na ile mi jeszcze benzyny wystarczy…

PS. Zabrakło wam kiedyś benzyny na trasie? :)

Podobne wpisy:

Srebrna strzała
Wycieczka do stolicy
Nic. Nichts. Nothing.

Bo to tak jest, jak się wieczór przed dniem wolnym spędzi na imprezie. I potem wraca człowiek do domu późno (albo raczej – wcześnie ;), a za chwilę budzi go telefon, bo autobus nie przyjechał. Trzeba uruchomić machinę. Dzwonię do działu wycieczek, pani z działu wycieczek wyrwana z błogiego snu tak jak ja dzwoni do organizatora, organizator do kierowcy autobusu. Już jedzie, niedługo dojedzie. Przekazuję wiadomość gościom i wracam w objęcia Morfeusza, z których wyrywa mnie… dzwonek telefonu. Nadal nie przyjechał. Dzwonię znowu. Będzie za 15 minut. Klient mówi, że jak w ciągu 15 minut autobus nie przyjedzie, to on rezygnuje. Ok, ale proszę do mnie zadzwonić. 15 minut oczekiwania. Telefon nie dzwoni. Uff…

Aha, nie takie znowu uff. Zasypia, ale nie na długo. Dzyń, dzyń. Przychodzi sms. Nie napiszę, jaki, ale zainteresowani dobrze wiedzą ;) I od razu wyjaśniam, że u mnie wszystko w porządku. Odpisuję półprzytomnie i idę dalej spać. Potem jeszcze jeden telefon od gościa, który zapomniał nazwę miejscowości, którą polecałam odwiedzić. I takim przerywanym snem dociągam do południa.

A jak już południe, to zanim się zwlokę z łóżka i ogarnę, to robi się popołudnie. Dzwoni koleżanka. Chodźmy na plażę! Ok, lepsze to niż siedzenie w domu i kombinowanie, co by tu robić. Chociaż jeszcze trzeba trochę mieszkanie ogarnąć, bo na weekend przyjeżdżają Renata i Paulo z Lizbony. Fajny weekend się zapowiada!

PS. Czytałam coś ostatnio o rekordowych upałach w Hiszpanii. A tutaj też ostatnio żar tropików…

Podobne wpisy:

Nic. Nichts. Nothing.
Lubię to!
Dzień wolny

Pozwalam sobie skorzystać z tych informacji, bo wiem, że niestety nie ma z Polski do Faro tanich lotów bezpośrednich. Ale jakby ktoś chciał się tu wybrać (zapraszam i polecam ;) to teraz ma całkiem niezły spis połączeń z rozkładów do końca października. Czyli tak długo, jak i ja tu jestem – a to zbieg okoliczności :)

Lista prezentuje połączenia Faro z takimi polskimi miastami, jak Bydgoszcz, Gdańsk, Katowice, Kraków, Łódź, Poznań, Rzeszów, Szczecin, Warszawa i Wrocław. Szczegóły pod tym linkiem na stronie Loter.pl!

Teraz pozostaje wam jedynie znaleźć odpowiedni termin, kupić bilet, wsiąść do samolotu… Pogoda w Algarve nadal piękna, słońce świeci, jest przyjemnie. Cudowne, szerokie plaże i małe plażyczki ukryte między klifami, ciepła i przejrzysta woda i wszystkie atrakcje portugalskiego wybrzeża czekają…

PS. Wszystkich, którzy chcieliby mnie odwiedzić, uprzejmie proszę o zabranie ze sobą z Polski pół kilo białego sera ;)

Podobne wpisy:

Przeprowadzka
Dalej, dalej…
Srebrna strzała

Sam Wielki Pałac wybudowany został w 1782 r. w stylu nieco bardziej przypominającym europejski, chociaż dach to nadal typowo miejscowa architektura. Przez 150 lat służył jako siedziba monarchy, ale dziś już nie pełni tej funkcji, używany jest natomiast w celach reprezentacyjnych. Na terenie pałacu jest trochę więcej przestrzeni, może dlatego nie czuć tam już takiego naporu turystów. Wnętrza budynków, poza nielicznymi wyjątkami takimi jak Hol Recepcyjny, są jednak zamknięte dla odwiedzających.

Bilet wstępu obejmuje jeszcze jedną ciekawą atrakcję, czyli Tekowy Dwór Vimanmek, mniejszego brata Wielkiego Pałacu. Myślę, że niewielki odsetek turystów zwiedzających rezydencję monarszą w centrum Bangkoku pomyśli o tym, żeby wziąć jeszcze taksówkę do dzielnicy Dusit i zobaczyć ten przepiękny, największy na świecie dwór zrobiony z drewna tekowego bez użycia żadnego gwoździa. A warto, bo ta rezydencja wybudowana w 1900 r. jest wspaniała, w zupełnie innym stylu niż wszystkie zabudowania Wielkiego Pałacu. Co ciekawe, środki bezpieczeństwa w Vimanmek są dużo ostrzejsze niż te w pałacu.

Podobne wpisy:

Bangkok w pigułce
Pod Buddą
Jedna noc w Bangkoku

I tak sobie dzisiaj przeglądałam te tematy, wpisy i przyznam się szczerze, że mi się za Azją zatęskniło. W ogóle za podróżą. Zostało mi jeszcze 9 tygodni w Portugalii, a już mnie ciągnie gdzieś dalej, dalej… Żeby zobaczyć coś nowego, coś innego. Zdradzę wam, jaki jest plan :)

Plan jest taki, że pracuję w Algarve do końca października. Na początku listopada chcę zabrać moją mamę na dwutygodniowy wypad do Wietnamu i Laosu, żeby mogła na własne oczy, uszy i nogi zobaczyć i poczuć, jak to jest podróżować z plecakiem na własną rękę. Ponieważ z pracy mam bilety tzw. stand-by to nie bardzo mogę nic zaplanować, bo nie wiem dokładnie, kiedy polecimy, ale na pewno będzie ciekawie.

Potem grudzień. A w grudniu kolejny wypad, może na dwa tygodnie, może na trzy. Gdzieś do Ameryki środkowej. Tutaj też planowanie odpada. Ale na szczycie listy są Kuba, Dominikana, Wenezuela. Może Brazylia? Zobaczymy, ale już nie mogę się doczekać!

Za to 2011 to jedna wielka niespodzianka. Czy będę nadal pracować w turystyce? Jeśli tak, to dokąd pojadę i na jak długo? To wszystko pozostaje jeszcze w sferze nieokreślonej.

No ale ponieważ nadal jestem w Portugalii, to jeszcze te kilka dni wolnych mogę wykorzystać. Na pewno odwiedzę jeszcze Hiszpanię – w końcu w miarę niedaleko jest Kadyks, a i Gibraltar kusi. Zostało też jeszcze kilka ciekawych miejsc w Algarve i pobliskiej prowincji Alentejo. A ostatnio wyszperałam niegłupie połączenie lotnicze Ryanairem z Porto, więc kombinuję, czy i na północ by na jeden dzień nie wyskoczyć. I takie to plany powoli się układają :)

PS. A jak tam wasze plany wakacyjne?

Podobne wpisy:

Dzień wolny
Nic. Nichts. Nothing.
Niedrogie loty do Algarve

Miejsce poświęcone jest chińskiej bogini miłosierdzia Kuan Yin. W środku można znaleźć sporo przyrządów służących do przepowiadania przyszłości, takich jak dwie drewniane kostki, które upuszczone na ziemię odpowiadają na zadane pytanie tak lub nie w zależności od tego, w jaki sposób upadną. Innym sposobem jest potrząsanie puszki z patyczkami do momentu, aż jeden z nich wypadnie. Patyczki są numerowane, a w sąsiedniej sali można znaleźć kawałki papieru z przepowiedniami przypisanymi do danego wylosowanego patyczka.

Atmosfera wewnątrz świątyni jest niezwykle przyjemna. Oczywiście miejsce wypełnione jest po brzegi kolorowymi figurkami, świecami, kwiatami i owocami przyniesionymi tutaj w darach. Podobają mi się też misy wypełnione piaskiem i popiołem, w które wtyka się kadzidełka zapalane dla bogini.

Jeżeli więc podróżując po Tajlandii traficie na Phuket i będziecie tam mieć chwilę wolnego czasu, zajrzyjcie do Put Jaw, zapalcie kadzidełko, wylosujcie patyczek z przepowiednią… No i co z tego, że będzie po chińsku? Może ktoś kiedyś ją przetłumaczy :)

Podobne wpisy:

Komu w drogę, temu… różne środki transportu
Duża objazdówka
Ko Muk