Daleko niedaleko

Ostatni dzień pobytu w Turku spędzamy na rowerach, które Ania pożyczyła dla nas, żebyśmy mogły sobie podjechać do jednej z największych atrakcji turystycznych w Turku czyli do najstarszego zamku w Finlandii – Zamku Turunlinna z 1150 r. Mimo tego, że chyba więcej jest w Finlandii dni z brzydką pogodą niż tych słonecznych, mnóstwo ludzi jeździ właśnie rowerami zamiast samochodami. Nie są to jakieś nowe, wypasione bicykle, ale zwykłe rowerki, ważne, żeby miały dwa kółka, siodełko i kierownicę. No i dzwonek.
czytaj dalej

Przedostatniego dnia w Turku Ania znowu idzie na zajęcia, więc znowu kręcimy się z Agą trochę po mieście. Idziemy na spacer do skansenu, żeby obejrzeć stare fińskie budownictwo, rękodzieło i sztukę ludową. Skansen jak skansen. Do tego pogoda jest słaba, ciągle kropi i jest chłodno, więc szybko marzniemy i z domku do domku przechodzimy dość szybko.
czytaj dalej

Kolejnego dnia wyruszamy zwiedzić stolicę Finlandii, Helsinki. Z Turku do Helsinek jedziemy pociągiem Pendolino, najdroższym, ale jednocześnie najszybszym pociągiem, jakim w życiu jechałam. Bilet w jedną stronę kosztuje prawie 30 euro! A pociąg wyciąga 200km/h, co wydaje się szybko (nasze Polskie pociągi wtedy chyba ledwo setką jeździły).
czytaj dalej

Drugiego dnia naszego pobytu w Turku musimy rano z Agą zająć się sobą, bo Ania ma zajęcia w szkole. Idziemy znowu na rynek, gdzie obchodzimy prześliczną halę targową a następnie postanawiamy jeszcze zwiedzić katedrę. Po południu spotykamy się z Anią, wsiadamy w autobus i jedziemy do Naantali, do Doliny Muminków

Muminki jakie są, to chyba każdy powinien wiedzieć. Małe, białe, okrągłe, przypominające wyglądem hipopotamy, sympatyczne stworzonka, wymyślone przez fińską ilustratorkę i pisarkę Tove Jansson. Pomiędzy 1945 a 1993 r. powstało dziewięć książek o Muminkach, pięć książeczek ilustrowanych i komiksy. Muminki doczekały się adaptacji serialowych i teatralnych. Ta dobranocka była jedną z moich ulubionych w dzieciństwie (obok Chipa i Dale’a i Gumisiów).
czytaj dalej

Po pobudce i śniadaniu, mimo zimna i przenikliwego wiatru, wychodzimy na pokład, żeby rozejrzeć się po okolicy. Prom do Turku, którego szwedzka nazwa brzmi Åbo, dopływa nad ranem, około godziny 8:00 rano. Ania czekaj już na nas na terminalu i jedziemy do niej do akademika żeby się umyć i przebrać. Po krótkim odpoczynku wyruszamy na zwiedzanie miasta, które dawniej było stolicą Finlandii. Spacerujemy jednym z mostów nad rzeką Aura, z którego można podziwiać katedrę akurat oświetloną promieniami słonecznymi przebijającymi się przez chmury.
czytaj dalej