Daleko niedaleko

Kiedy wpadła mi w ręce książka Marka Tomalika od razu się ucieszyłam, bo choć w Australii jeszcze nie byłam, to kraj ten mnie wielce fascynuje. Położony po drugiej stronie globu, totalnie egzotyczny i tajemniczy. Autor uchyla rąbka tajemnicy i pozwala w wyobraźni odwiedzić święte miejsca Aborygenów, przejechać się szlakiem Canning Stock Route i poszukać opali. Kniga grubawa, ładnie wydana i opatrzona wieloma zdjęciami. Dobra i do autobusu i na wieczór na kanapie.

Zacznijmy zatem od wstępu, gdzie Marek Tomalik wyjaśnia, dlaczego właśnie Australia i jak tam trafił. Bo sama zastanawiam się, jak to zrobić, by tam w końcu trafić. Autora zaprosili Australijczycy, a pieniądze na podróż na drugą stronę świata zawsze udaje się zebrać w magiczny sposób. I tak to się kręci. Ja do wyjazdu do Australii podchodzę z pewną dozą nieśmiałości. Ciągnie, ciągnie, ale… mam wrażenie, że to jeszcze nie ten moment.

Jest jednak ważna kwestia, którą porusza Marek Tomalik, a pod którą podpisuje się obiema rękami. Gdybym chodził do pracy powiedzmy przez 20 lat, codziennie tą samą trasą, w tych samych godzinach, – pisze autor – to z tego czasu zapamiętałbym może kilka chwil: awans, niespodziewaną premię albo moment porażki. Reszta w mojej głowie zlałaby się w jeden długi dzień. Mam dokładnie te same odczucia i dlatego tak ciągnie mnie w świat! W ciągu jednego dnia w podróży mogę przeżyć i doświadczyć więcej niż w ciągu tygodnia takiego samego jak kilkanaście wcześniejszych tygodni spędzonych na zasadzie praca – dom – praca – dom – … – weekend – praca – dom.

Okay, jedziemy zatem do Australii. Na pierwszy ogień w książce idzie… ogień. Niszczycielskie pożary buszu pozwalają także przyrodzie odradzać się. Marek Tomalik opisuje to bardzo obrazowo, czytając można prawie poczuć ten żar od buchającego ognia. Za chwilę z kolei ruszamy śladami Pawła Edmunda Strzeleckiego dołączając w wyobraźni do wyprawy Strzelecki Traces Expedition 2004. Potem szukamy opali, by po chwili przejechać z autorem wzdłuż Canning Stock Route. Marek Tomalik prowadzi nas skomplikowanymi Aborygeńskimi Ścieżkami Snu i opowiada o gorączce złota. Poznajemy mentalność Australijczyków, obserwujemy kangury, a na koniec uczymy się, jak przyrządzić mięso na łopacie. A to tylko główne tematy, bo tych pobocznych, nawiązań, opowiastek i ciekawostek znajdziemy w książce całe mnóstwo.

Dla wszystkich, którzy po przeczytaniu Australii postanowią sprzedać samochód, wynająć mieszkanie i ruszyć na podbój tego fascynującego kontynentu Marek Tomalik na podstawie własnego doświadczenia przygotował krótki poradnik buszmena i słowniczek australijskiego angielskiego. Praktyczna rzecz. Jednak z całej książki wysnułam wniosek, że choć piękna, Australia potrafi być groźna. Do takiej eksploracji trzeba się naprawdę dobrze przygotować!

Jak wspominałam, książka jest ładnie wydana, na śliskim papierze (choć dla mnie nie jest to koniecznością) i opatrzona wieloma fotografiami. Zdjęcia, przyznaję, widywałam już piękniejsze, choć te brzydkie nie są. Wydają się takie zwyczajne, jakie pewnie każdy z nas by zrobił będąc w tych miejscach. Nie podrasowane przesadnie Photoshopem, ale za to dobrze ilustrują to, co opisane jest słowami.

Książkę polecam nie tylko osobom zafascynowanym Australią. Naprawdę wciąga!

Podobne wpisy:

Katarzyna i Krzysztof Świdrakowie: Ucho na świat Tak to czasem bywa, że ktoś potrafi dość ciekawie opowiadać, ale z pisaniem sporo gorzej. Katarzyna i Krzysztof Świdrakowie są...
Tomek Michniewicz: Samsara. Na drogach, których nie ma O książce Tomka Michniewicza słyszałam już wcześniej, ale do ręki wzięłam ją w zasadzie dopiero z obowiązku, kiedy miałam napisać...
Anna Dziewit-Meller i Marcin Meller: Gaumardżos! Do tej książki podeszłam na początku z rezerwą. Z dwóch powodów. Po pierwsze – jakoś nigdy szczególną sympatią nie darzyłam...
Daniel Kalder: Zagubiony kosmonauta Myślał ktoś kiedyś o wyjeździe do Kazania? Ręka do góry, kto kiedykolwiek słyszał o Eliście. Okej, a kto tam był?...