Daleko niedaleko

Wczorajszy wieczór obfitował w dwie atrakcje: świecący plankton i kraby. Świecący plankton zauważyliśmy już na Ko Lipe, ale dopiero tutaj występuje w takich dużych ilościach. Polega to na tym, że kiedy porusza się wodą albo idzie po piasku w ciemnościach, pod stopami zaczyna coś świecić. Jakby się szło po gwiazdach. A potem jeszcze gonitwa z krabami po plaży i obserwowanie, jak kopią dołki. No naprawdę, fascynujące :)

czytaj dalej

Dziś dotarliśmy na kolejną wyspę. Też rajską. Chyba cała Tajlandia się z takich składa… Ko Muk różni się od Ko Lipe, bo zbudowana jest z bardziej strzelistych skał. W ogóle wszystko dookoła wygląda, jakby ktoś wrzucił do morza wielkie kawałki kamienia. I te kawałki kamienia są teraz porośnięte ogromnymi drzewami. Naprawdę uroczo. Ale najpierw trzeba tu dotrzeć. A dotarcie to atrakcja sama w sobie…

czytaj dalej

Jak to ujął Tomek, Hat Yai jest jak czarna dziura. Prawie nie sposób stamtąd wyjechać! A my chcemy się dostać do naszego małego raju na Ko Lipe.

Z hotelu w Hat Yai łapiemy tuk-tuka na dworzec. Po wyjściu z tuk-tuka dopada nas jakiś koleś z lokalnego biura podróży i krzyczy, że na dworcu nie dostaniemy biletów do Pak Bara, skąd chcemy złapać prom na Ko Lipe. Możemy je kupić u niego. Delikatnie mówimy mu, że dziękujemy i dziarskim krokiem ruszamy na dworzec. A na dworcu zonk. W jednym okienku odsyłają nas do drugiego. W drugim mówią, że autobusów do Pak Bara nie ma. W trzecim pani zaczyna miauczeć. Dopiero po chwili orientujemy się, że woła swoją koleżankę sprzedającą miejsca w vanach. Odsyła nas do niej. Ale Tomek czytał, że można do Pak Bara dojechać normalnym autobusem…

czytaj dalej