Daleko niedaleko

Za czasów faraonów było tak, że co roku wylewające wody Nilu nanosiły żyzne osady. Wzbogacone w ten sposób gleby pozwalały na rozwój rolnictwa wzdłuż i w delcie rzeki. Oczywiście wiązało się to również z powodziami nawiedzającymi nadrzeczne tereny i utrudniającymi życie mieszkającym tam ludziom. Trzeba było coś z tą niedogodnością zrobić… Pierwsze próby uregulowania rzeki sięgają XI w. n.e. kiedy to do Egiptu wezwano uczonego Alhazena. Kiedy okazało się, że jego wysiłki spełzają na niczym, Alhazen – bojąc się kary – zasymulował chorobę psychiczną. Tamy nie udało się tu wybudować aż do 1902 r. To był ważny krok do regulacji Nilu.

czytaj dalej

Nazwa węgierskiego miasta Visegrád leżącego ok. 35 kilometrów na północ od Budapesztu oznacza dosłownie “zamek na wzgórzu”. To w tym mieście spotykali się przedstawiciele Grupy Wyszehradzkiej, czyli przywódcy Polski, Czechosłowacji (a później Czech i Słowacji) i oczywiście Węgier. Grupa Wyszehradzka nawiązywała do spotkań królów Polski, Czech i Węgier w 1335 r. i 1338 r. Dzisiaj warto zajrzeć do Wyszegradu i zobaczyć ów “zamek na wzgórzu”, a raczej to, co z niego zostało.

czytaj dalej

Lizbona, o czym chyba wszyscy wiedzą, położona jest nad rzeką Tag (po portugalsku Tejo), a dokładniej na jego prawym brzegu. Lewy brzeg to tzw. Outra Banda, czyli po prostu Drugi Brzeg, do którego przez długi, długi czas rozwoju miasta dotarcie było utrudnione. Dlaczego? Dlatego, że pierwszy most nad Tagiem zbudowano dopiero w 1966 r. Wtedy to ukończony został Ponte de Salazar (Most Salazara). Nazwę zmieniono mu w 1974 r. na Ponte 25 de Abril, czyli Most 25 Kwietnia, aby upamiętnić bezkrwawą rewolucję goździków.

czytaj dalej

Ganges jest nie tylko święty, ale i niesamowicie brudny. Nie przeszkadza to wyznawcom hinduizmu zanurzać się w jego wodach o poranku. Rejs po świętej rzece o wschodzie słońca to z jednej strony obowiązkowy punkt programu wizyty każdego turysty w Varanasi, a z drugiej naprawdę niesamowite przeżycie. Dla nas – obcych, turystów, podróżnych. A co dopiero dla pielgrzymów, którzy spełniają marzenie swojego życia zanurzając swoje ciała w brunatnozielonej wodzie…

czytaj dalej

Wizyta nad i pod wodospadem Niagara to doskonała lekcja dla mnie, żeby nie robić założeń, zanim czegoś nie zobaczę na własne oczy. Wydawało mi się kiedyś, że to miejsce dzikie, gdzie można poczuć moc natury. No i trochę mnie Niagara przez to rozczarowuje. Nie odmawiam jej piękna, skąd – ale ta cała obudowa w postaci infrastruktury hotelowej trochę psuje magię. Chociaż mimo to myślę, że wodospad wart jest odwiedzenia. Bo chociaż nie wszystko jest takie, jakie sobie wyobrażamy to najlepiej pojechać i przekonać się samemu, co jakie jest!

czytaj dalej

Kiedy spotka się dwoje nie do końca normalnych ludzi to nie jest niespodzianką, że spokojny i dobrze zaplanowany wyjazd krajoznawczy kończy się dużo później i zupełnie gdzie indziej, niż program wycieczki przewiduje. Rundkę po andaluzyjskiej prowincji Huelva planowaliśmy z Koenem już od czasu powrotu z Gibraltaru, kiedy to zajechaliśmy po drodze nieco zbyt późno do Palos de la Frontera i muzeum z rekonstrukcją statków Krzysztofa Kolumba było już zamknięte. Wtedy mogliśmy karawele obejrzeć tylko z zewnątrz, a chcieliśmy też w środku. Więc stwierdziliśmy, że w sumie to można całą Huelvę objechać. A zatem piątek, dzień wolny, wyruszamy w drogę. Tym razem z dwiema mapami i dokładnym planem tego, co chcemy po drodze zobaczyć.

czytaj dalej